een jaar verder

 even stilstaan...

De stille dagen komen eraan, tijd om even stil te staan, overdenken en bezinnen, afsluiten of opnieuw beginnen..

Wat te doen met wensen of dromen, dingen die jouw zijnoverkomen.

 laat ze zijn en laat ze achter, de ergste worden zachter, de mooiste krijgen een plaats in je hart, maak ieder jaar een nieuwe start.

 

Begin aan je oude of nieuwe dromen, laat het leven op je af komen.  Heb lief, bewonder en geniet....meer dan dit leven heb je niet!!!

 

 

 

 

 

Daar zit ik weer aan de keukentafel, net als precies een jaar geleden.toen ik te horen kreeg dat ik schildklierkanker had..

Een jaar waarin er zoveel is gebeurt. Even tijd maken om terug te kijken...

Jan: de schrik zit er goed in.kennis maken met het UMCG.

Febr.wilco krijgt een baan bij de NATO en verhuist naar Brussel

Maart: 25 jaar getrouwd..

April:huis verkocht

Mei; tweede operatie.

Juni: derde operatie 

Juli:quarantaine

Aug: voorlopige uitslag...geen kankercellen meer gevonden..

Sept: sleutel nieuwe huis.

Okt: nieuwe baan, en de grote verbouwing.compleet huis gestript, en weer opgebouwd.

Nov:verhuizing, en lammert-jan verhuist naar de hoofdstraat en heeft een baan gekregen bij de media markt

Dec: echo. Er wordt niks gevonden...

 (febr 2015 vervolg onderzoeken)

 

Zo dat is best veel...een jaar waar ik mezelf meerdere keren ben tegen gekomen, sterker ben geworden, mijn gezin nog meer ben gaan waarderen, twee kinderen de deur uit..nieuwe mensen onmoet, een nieuw thuis gecreëerd, lichamelijk veranderd ben, en een nieuwe baan heb gekregen,.....pffff nu ik het zo opschrijf dan denk ik jeetje wat veel veranderingen in een kleine tijd..

 

 

 

Zo aan de keukentafel bedenk ik dat ik dat ik een bevoorrecht mens ben, met zulke lieve mensen om mij heen, en zoooooo verschrikkelijk trots op mijn mannen!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                       ik wens iedereen fijne feestdagen en een gezond 2015    iedereen bedankt voor alle steun het afgelopen jaar......het was geweldig.........

 

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fimke

 

 

 

 

 

 

 

 

               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

een klier van een klier deel 13

En daar kwam het verlossende telefoontje van prof Wolffenbuttel!!

Vorige week dinsdag door de scan geweest, om te kijken of er nog uitzaaingen waren, en hier kreeg ik vanmiddag de uitslag van..pffff wat duurt wachten dan weer lang...maar om 16.15 kreeg ik het telefoontje met het GROTE nieuws dat er GEEN uitzaaingen meer gevonden zijn!!!!!!!

Jeeeetje wat een emoties gaan er dan door je heen....maar super goed nieuws!!!!!!

Dus eigenlijk is het nu klaar....nou ja klaar, ik bedoel ik ben de kanker de baas!!!! Ik moet nu nog ingesteld worden op de medicijnen, en natuurlijk blijf ik de eerste jaren nog onder controle, maar het ergste gevaar is geweken....pfffff.....kan er nog niet goed bij!!

7 maanden geleden kreeg ik het verschrikkelijke nieuws te horen, en nu zit ik alweer mijn laatste blog te schrijven...want ja, ik bedacht me vanavond dat er nu niet meer zoveel te vertellen is, en het instellen van de medicijnen is niet zo spannend;) dus wil ik deze blog gebruiken om heel veel mensen te bedanken..

Al die mensen die mij kaarten hebben gestuurd...ik krijg nog elke week kaarten binnen...super het heeft mij heel goed gedaan om te weten dat er zoveel mensen met je meeleven....

Al die bloemen en lieve kadootjes die ik mocht ontvangen...

Al die berichtjes op Facebook,  en via de app of mail....geweldig..

Al die mensen die mij volgden via mijn blog..ik kreeg op een gegeven moment door dat er wel HEEL veel mensen mijn blog lazen,  zelfs de dokters in het UMCG volgden mijn blog :)  (oeps)

Dan al mijn vriendinnen die op wat voor manier dan ook mij steunden....super gewoon geweldig...

Mijn familie die mij om de haverklap belden of langs kwamen.....super gewoon.. 

Mijn collegas die ook heel vaak even langs kwamen....ge-wel-dig 

En dan mij  3 kanjers..lammert-jan, wilco, en gerke...oo wat waren die geschrokken, maar wat zijn ze een super steun geweest tijdens mijn ritjes naar het ziekenhuis..en als ik dan weer eens een slecht bericht kreeg dan waren er altijd wel een paar sterke armen om mij heen, en een dikke kus op mij n wang...met de mededeling: it komt wol  wer goed mem...der siite wij net oer yn!!!  

En als laatste Jan...mijn grote steun en toeverlaat....bijna alle bezoeken aan het ziekenhuis is hij mee geweest..heel wat tranen heeft hij weggeveegd,  al mij bezorgd heden met mij gedeeld, en mij moed ingesproken...een schouder die ik nodig had als ik het even niet meer zag zitten..ook hij heeft het er moeilijk mee gehad, maar heeft nooit de moed laten zakken...een super vent.....

Tja rest mij nog te zeggen.....

YES I DI IT 

een klier van een klier deel 12

Zo, de eerste dag zit er bijna op. De ergste radioactiviteit is weg, en vanaf nu mag er bezoek komen..

Vannacht redelijk geslapen alleen is het hier best koud..brrr extra deken overgedaan, en ook nu de lange broek en het vest aan getrokken...en als ik zo naar buiten kijk, dan moet dat niet hoeven ;)

Maar goed de airco doet het goed hier in het UMCG ...

Na mijn blog gisteren kwamen er best veel vragen over hoe het hier binnen uitziet, dus heb ik even wat foto, s genomen van mijn '4 sterren hotel ' hier.. en dat het niet zo angstaanjagend is dan de meesten denken...ha ha ha

Ik zit hier met nog twee vrouwen en een man, en mw nr 1 is vanmorgen alweer vertokken. Zij  hoefde maar 1 nachtje te blijven.

Alien en theo zijn hier nog wel en mag alien miss morgen weg.theo en ik blijven tot vrijdag ochtend...mits we veel drinken etc etc..want de straling moet zo laag zijn dat we geen gevaar meer zijn  voor onze omgeving..dus vandaar dat we zo ons best doen om te drinken enzo. Gisteren zij we heel flink begonnen, maar het blauwe spa water komt onze neus albijna uit...

 

maar goed. Ik werd vanmorgen wakker met wat pijn in mijn keel, halsklieren waren wat opgezet, leek wel een hamster..maar na wat eten en drinken ging dat weer wat weg. verder heb ik wat last mijn maag, het eten smaakt daardoor niet zo lekker, maar goed ik blijf wel eten, want ja dat bevorderd de stoelgang dan ook weer, en die hebben we ook goed nodig, willen wij hier vrijdag uit zijn ;))             er zijn hier een paar regels waar we ons goed aan moeten houden, twee keer doorspoelen na toiletgang, nog steeds geen kraanwater drinken, alles komt nog uit flessen, handdoeken

  in apparte bakken deponeren,  verbandmateriaal gebruiken, zo ook theo die hier voor het eerst mee kennis maakt..ha ha goed handenwassen...maar ook zelf de afwas doen, omdat het personeel hier zo weinig mogelijk binnen komt, alleen om het eten te brengen, en soms om even om het hoekje te kijken of wij nog iets nodig hebben..          bezoek mag ong een half uurtje langs komen, en ook die komen met de regels in aanraking.zo moeten zij  speciale jassen aan, zakjes om schoenen en handschoenen dragen...alles om niet besmet te raken...heel appart maar ook een komisch gezicht ;))           kinderen tot 16 jaar en zwangere vrouwen mogen niet naar binnen.ook volgende week, als ik met huisregels naar huis toe ga, moeten zij nog een tijdje uit mijn buurt blijven. Hangt af van de hoeveelheid straling die ik nog bij mij heb hoelang die leef regels van toepassing zijn...maar dat hoor ik vrijdag als ik word gemeten..             hier is van alles aanwezig..tv dvd, tijdschriften, spelletjes en heeeeeel belangrijk wifi!!!!!!!!! Ooow daar kun je hier echt niet zonder...je contact met de buitenwereld!!!!!             er liggen hier drie dikke mappen met 'medestrijders' die hun verhaal vertellen, ook wel leuk om te lezen..komen zelfs bekende namen in voor..en wat ook bijzonder is dat je hier met lotgenoten zit en wat ervaringen uit kunt wisselen...iets wat ik wel wat miste..iemand die hetzelfde meemaakt..    tja en verder heb ik  niet zoveel te vertellen, maak niet zoveel spannende dingen hier binnen mee...

 

 

 

 

    op de foto,s kun je mijn slaapkamer zien, mijn douche en toilet met de speciale bakken. In de hal de hometrainer en de grote rode streep op de grond waar het personeel achter blijft staan, de huiskamer tja en dat is het wel zo, n beetje...

 

 

 

 

een klier van een klier deel 11

En daar was het tijd voor de radioactieve jodium kuur. Maandag naar het UMCG voor de speurdosis jodium en dinsdag door de scan en voor de restmeeting. Ik was best wel een beetje zenuwachtig, want hier ging het de vorige x mis.hopelijk was er genoeg schildklier weefsel weggenomen om de 'bunker' in te gaan..

De scan was wat relaxter dan de vorige x want ik mocht deze keer een muziekje erbij aan, en toen ik werd gevraagt welke zender ik wou horen ging mijn voorkeur uit naar 100% nl....( sorry jongens, maar wees niet bang, ik heb niet mee gezongen;)) 

 Dus dat ging wel snel voorbij en toen de restmeeting...hierbij kunnen ze zien hoeveel 'restweefsel' er nog zit...dit moet ong 0-5% zijn wil je de 

 bunker in, is het hoger tot ong 10% dan krijg je naast de jodium nog een prednisonkuur erbij....is het nog hoger (zoals bij mij de vorige keer 27%) dan volgt weer een operatie.........nou daar ging de teller.......oe wat spannend...hij stopte bij  mij op 9.4%....pffff wat hoog..en net op het randje. Dus er moest eerst overlegt worden met een arts....weer wachten dus....maar als al snel kreeg ik het antwoord dat ik naar boven  mocht!! Pffff

       de arts vertelde dat ik naast de hoogste dosis radioactieve jodium de prednison zou krijgen...nou ja dat is dan niet anders.    Dus om half 3 kwam er een loden bakje uit een loden karretje en uit dat bakje een soort rietje waar de pil inzat..die pil moest je gelijk achterover gooien en doorslikken...

 

 

 

 

 

 de dokter stond achter een rode streep en wij moesten daar achter blijven.( ja wij, want we zitten hier met zijn 4en 3 dames en 1 heer)  ik moest als eerste, en moest gelijk vertrekken naar mijn eigen slaapkamer, dit omdat de arts dagelijks me

t radioactiviteit in aanraking komt..  ik kreeg een 'warme gloed' door mij heen, en werd wat 'wiebelig' op de benen, en mijn gezicht begon wat te 'trekken' (een beetje strakker is niet zo erg, maar jammer genoeg was dit maar tijdelijk)   na een klein half uurtje trok dit allemaal weer weg, en voelde ik niets vreemds meer...

 

 

 

 

 

 

 

       nu ben ik dus radioactief....heel vreemd gevoel..het is nu de bedoeling dat ik de boel er weer uit krijg doormiddel van uitschijding, ontlasting, urine zweten, dus heeeeeeeeeeeel veeeeeeel drinken en zweten. Er staat hier een hometrainer, die morgen maar s proberen...

 ik hou jullie op de hoogte van mijn avontuur hier in de bunker, en heb wat foto, s gemaakt, maar die komen appart op mijn facebook te staan...lukt me niet om ze op deze site te krijgen...

 

 

 

 

 

 

 

een klier van een klier deel 10

Vorige week vrijdag gebeld door dokter Jansen over de 3e operatie.

Dr Jansen vond het erg vervelend voor mij dat er weer een operatie moest komen, maar de uitslag van de scan gaf duidelijk aan dat er links nog schildklier rest zat! Door de speurdosis jodium die ik vorige week had gehad, kon ze nu duidelijk zien waar het nog zat..ze vertelde mij dat ze met de planning had overlegd wanneer het zo spoedig mogelijk koN gebeuren, en dat kan op 12 juni (gisteren dus)..ze zou samen met dr Been de operatie doen,...nou zag ik hem ook nog eens ;))

Woensdag werd ik opgenomen, maar omdat de operatie pas om half drie gepland stond  mocht ik .s avonds weer naar huis, om mij donderdag om 10.00 weer te melden op de afdeling.ik mocht licht ontbijten, en ik dacht nog bij mezelf zal ik dat doen of  niet....ach dacht ik half drie dat loopt vast uit naar half 4, dus een beschuitje met jam en een kopje thee moet kunnen..

Klokslag 10.00 was ik weer op mijn vertrouwde plekje, en jan heeft nog even koffie bij mij gedronken, en is daarna weg gegaan..dus het wachten kon beginnen....

Maar om half twaalf kwamen ze al aan met mijn dossiers en de prachtige blauwe jurk met bijpassende onderbroek!!! Het was alzover...oe heden dat 'ferievele' mij suver wat......maar goed snel jan ge smst zodat hij wist dat het alleemaal vervroegd werd...

Aangekomen op de holding kreeg ik mijn infuus, en werd er gevraagd  wanneer ik voor het laatst gegeten had en gedronken...nou ja rond 8.00...nou daar moest eerst over worden gebeld, want dat beschuitje was volgens haar nog niet verteerd.... gebeld met de anesthesist en die kwam al snel langs met een verhaal waar ik niet echt op zat te wachten...nl wat er wel niet kan gebeuren met mii als er nog eten in mij  maag zit...

 dus er moest eerst over vergaderd worden...och heden heden...wat een beschuitje met jam allemaal wel niet teweeg kan brengen ;) de uislag van de vergadering was, dat ik tot 13.00 moest wachten, en dan zouden ze weer verder zien..ondertussen lag ik daar met een knorrende maag, maar dat maakte niks uit volgens de mannen....maar om 13.00, na hun ingelaste pauze, werd ik opgehaald en kon er geopereerd worden..

 

 

 

 

 deze keer heb ik geen last gehad van de narcose gelukkig, en was ik snel weer bij 'de pinken'  

 

 

 rond 17.00 werd ik weer naar de zaal gebracht, en onderweg kwamen we dr jansen tegen in de gang..ze vertelde mij dat ze nu zeker wist dat ze zo goed als alles weg had gehaald, en er een goed gevoel bij had...nou dan ik ook.....

 gelukkig is dit weer achter de rug, en kan ik maar weer beginnen met herstellen...dezelfde snee is weer gebruikt, en ziet er nu ook weer mooi uit...

 ik heb nog wel wat last van mijn hals, maar dat is logisch...vannacht geen last van tintelingen gehad, dus hopelijk is mijn calsium nog op pijl...ze zullen zo wel komen prikken..en dan duimen dat ik zo snel mogelijk naar huis kan...

 

een klier van een klier deel 9

Een dikke tegenvaller,

Afgelopen week op een jodiumbeperkt dieet gezet ivm de jodiumbehandeling die in zicht was.. 

Maandag om half 11 vooronderzoeken, en opname gesprekken met als toetje de speurdoses jodium.

Deze speurdosis moet ong 24 uur inwerken om te kijken hoeveel schildklier rest er  nog in mijn lichaam zit. vandaar uit krijg ik de radioactieve jodium capsule, en ga ik 3x 24 uur in quarantaine..

Maar helaas kreeg ik maandag middag al telefoon met de mededeling dat mijn bloedwaarden te hoog waren en kon de jodium behandeling nog niet doorgaan..wel moest de scan doorgaan, want er moet gekeken worden waar de schildklier rest dan nog zit!

Dus vanmorgen half 9 aanwezig en ben ik gescant door twee apparaten..helaas kwam de dokter al snel met de mededeling dat er te veel schildklier rest zit..en dat prof Wolffenbuttel mij verder ging vertellen wat de volgende stap wordt..

Dikke shit....wat balen......

Hij vertelde dat er nog 27% opname van de speurdosis jodium was, en voor de jodium behandeling mag dit maar 5% zijn!!!.....de chirurg had al verteld dat ze ws niet alle schildklier er uit had gehaald, maar  dit viel nog wel vies tegen. Jodium helpt alleen als er nog heel weinig schildklier rest is.

Dus een 3e operatie volgt ws.......

As vrijdag  hoor ik meer hoe en wanneer........

Wordt vervolgd..... 

een klier van een klier deel 8

En daar was de operatie datum..woensdag 30 apri om 10.00 melden bij het UMCG om op donderdag 1 mei geopereerd te worden!!!

Oeps...toch wel weer spannend, maar goed het moet...

Toen ik mij melde kreeg ik nog het bericht dat ze waren vergeten te melden dat ik eerst nog langs de KNO arts moest, om mijn stembanden te controleren...hmmm

bij deze aardige mw kreeg ik toch wel even een vervelend onderzoek, en er bleek een soort' blauwe plek' op mijn li stemband te zitten..vreemd.maar dit verklaarde wel waarom ik zo snel schor ben na veel praten...(en wie mijn familie wat goed kent, weten dat wij erg veel praten;) ha ha ha

Daarna nog weer s langs de prikpoli, want ja bloed willen ze hier altijd na kijken...

Tja en toen moest ik hier nog een hele middag en avond vertoeven.ik bedacht dat ik wel eens kon vragen of ik de 'bunker'  kon bekijken, zodat ik een beetje beeld heb hoe het daar uitziet..zo gezegt zo gedaan..een aardige broeder jeroen genaamd wou daar wel even voor mij achteraan, en kwam al snel terug met de mededeling dat ik daar rond twee uur wel even een kijkje mocht nemen..

Een verpleegkundige wou wel even met mij mee om mij de weg te wijzen, en was zelf ook wel erg nieuwschierig hoe het daar uitzag.. dus met zijn tweeën hebben we daar een rondleiding gehad..nou dat viel best mee..het lijkt wel wat op een soort center parcs!!maar dan zonder zwembad...tv, laptop hometrainer en allerlei dingen om je die dagen te vermaken..en vertelde ze..de eerste 24 uur geen bezoek, maar daarnz mag ik bezoek voor max 30min...dus wie durft mag langskomen;))

Toen ik terug op zaal kwam was mijn buurvrouw ook gearriveerd..een hele lieve vrouw die ook een vervelende kwaal heeft..ook zij werd pas de volgende dag geopereerd. ? Dus hebben we de rest vd middag maar gezellig koffiegedronken.

Donderdag 11.00 stond ik op de planning, maar ben om 12.30 geopereerd. De operatie duurde langer dan ze hadden verwacht, dus werd ik pas om 17.00 wakker... op de uitslaapkamer was het bezoekuur!!!!!!hoe bedenken ze het...jeetje wat was het daar druk toen ik wakker werd..allemaal bezoek, en wat was iedereen aan het praten.iets waar ik toen niet op zat te wachten. De narcose viel me deze x vies tegen, niet dat ik misselijk was, maar ik was erg 'naar' best wel tot in de nacht last van gehad.gelukkig gooien ze hier met paracetamols, en die nam ik ook maar..gelukkigq knapte ik hier wat van op.

Halverwege de nacht kreeg ik tintelende vingers, benen en tong..hier hadden ze me al voor gewaarschuwd, en daar moest ik voor bellen. Midden in de nacht kwam er iemand bloedprikken, en kreeg ik na de uitslag 2 calcium tabletten.. dit kwam door de bijschildkliertjes die iets geraakt waren tijdens de operatie.dit schijnt heel logisch te zijn, want die dingen zijn maar 2 millimeter en worden snel over het hoofd gezien, maar.....ze had ze gezien, en er zijn drie kliertjes gespaard gebleven...gelukkig...

Ook zo leuk is dat ze hier 24 uur na de operatie om de 3 uur bloeddruk meten...zo ook 24.00,3.00 en 6.00...dus niet geslapen vannacht...

Maar goed, vanmorgen weer uit bed, en hebben ze de drain verwijderd, en heb ik weer wat vrijheid..

Wat ik vergeten ben te vertellen, is dat ik tot mijn grote schrik niet door dr Been ben geopereerd, maar door dr jansen..hmmmmm niks op die mw tegen, maar ja ik had dat niet verwacht.je hebt alle gesprekken gevoerd met dr been, en dan wordt je door iemand anders geopereerd. Net voor de operatie nog maar even kennis gemaakt. Gelukkig is het allemaal goed gekomen, en heeft zij mijn oude litteken ook gebruikt, en zelfs verfraaid!!!!kijk dat is dan zo, n voordeel dat een vrouw je opereerd....oog wil ook wat toch;)) 

Blij dat het weer achter de rug is, en nu maar herstellen, en dan over 4-6 weken in quarantaine..

Ik zit nu te wachten iemand die mijn bloed komt controleren, en als het goed is, mag ik vandaag naar huis, en anders morgen..

Wordt vervolgd 

een klier van een klier deel 7

Even weer een kleine update...

 

Vorige week de laatste onderzoeken gehad, en nu is het wachten op de operatie..aan de ene kant gaat het mij niet snel genoeg (eruit met die troep!!!) En aan de andere kant mag het ook nog wel even duren, want ja....als de hele schildklier eruit uit is, ben ik er ook nog niet ; (  omdat ik niet zonder schildklier kan, moet ik de rest van mijn leven schildklierhormoon slikken..

 

 

 

         als de operatie achter de rug is, ga ik ong 4 weken erna in quarantaine. ik moet in quarantaine omdat niet alle kankercellen door de operatie worden verwijderd. Om de rest van de kankercellen te vernietigen, krijg ik een radioactieve jodium pil.  Schildklier is het enige orgaan wat jodium opneemt, en als ze deze jodium radioactief maken, knalt het als het ware kapot!!ook de restanten kankercellen die elders in  mijn lichaam misschien nog zitten worden hierdoor vernietigd. omdat ik dan 'een gevaar voor mijn omgeving' ben, wordt ik voor max 4 dagen opgenomen in ' de bunker' zoals ze dat zo mooi noemen..dit is een aparte afdeling waar alleen radioactieve patienten vertoeven. 

 

 de muren zijn  extra dik, afvoer komt in speciale tonnen, en wordt appart afgevoerd...en zo zijn er meer voorzorgmaatregelen genomen, om niemand te 'besmetten'..als ik onder een waarde kom dat ik niet meer een groot gevaar ben voor mijn omgeving, mag ik naar huis, maar nog wel met een week 'leefregels'.

 

 een week later ga ik dan weer door de scan, om te kijken of alle kankercellen vernietigd zijn, is dit nog  niet het geval, moet ik nog een keer een jodium pil, en weer in quarantaine... dit kan dus nog wel een paar x voorkomen..

 

 maar goed daar gaan we niet van uit.          in deze weken mag ik  nog geen schildklier medicatie

 

 hebben, en is mijn lichaam dus 'stuurloos'.... hier kunnen hele vervelende klachten ontstaan zoals extreme vermoeidheid,  stemming wisselingen,  erg warm/koud...hartkoppingen, nou ja en zo nog wat vreemde klachten.

 

 na de quarantaine word ik ingesteld op de medicijnen, en hoop dat het dan snel weer goed gaat.....                                      op dit moment gaat het wat op en neer met mij...aan de buitenkant kun je er niet zoveel aan zien, maar van binnen is er toch wel wat gebeurt..ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het onderschat heb!!!! Ook al zijn de vooruitzichten positief, en ben ik ook erg positief ingesteld, heb ik toch wel zo mij  momenten.....ik ben bevoorrecht dat ik super lieve mensen om mij heen heb, die mij steunen als ik het even  niet zie zitten.....    Wordt vervolgd

 

 

 

 

 

 

 

 

een klier van een klier deel 6

Hier het laatste nieuws vanuit het UMCG

 Vandaag de uitslag van de scan, en de uitleg van de operatie.

 

om half 4 werden wij weer verwacht bij dr Been, en de beste man zat weer in zijn vertrouwde kamer, de fonteinstraat nr 5!!      hij vertelde dat de scan uitwees dat er een lymfeklier hoog in het hals gebied

 

 niet goed te beoordelen was, en dat er toch nog weer een echo gemaakt moet worden, met ws een punctie.        jakkes wat vervelend. Nog steeds niet 'klaar' dus....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 wel ben ik op de wachtlijst gezet voor de operatie, maar dr Been kon mij niet echt vertellen hoelang dit gaat duren.. hij had hier een verklaring voor nl... hij is een kanker specialist,  en de meeste operaties duren bij hem 

 6 tot 8 uur..mijn operatie is voor hem 'een kleintje' (3 uren!!) en moet 'tussen de bedrijven door'   lastig voor hem, en ook voor mij..het kan zijn dat ik maandag gebeld wordt, en dat de operatie dinsdag gaat plaats vinden...een soort 'beun klusje' voor de beste man!!!! nou ja het is niet anders..

 

 wel vertelde hij dat hij dezelfde snee weer gaat gebruiken..kijk daar werd ik dan wel weer vrolijk van ;)     de operatie is weer duidelijk uitgelegd, en ik heb het volste vertrouwen in dr Been..vervelend is dat ik nu geen duidelijkheid heb over wanneer de operatie plaats gaat vinden. In iedergeval niet binnen nu en twee weken, want jan en ik gaan volgende week een midweekje op vakantie...                                                                                                                    Wordt vervolgt....

 

 

 

 

 

 

klier van een klier deel 5

Even een kleine update.....

 Afgelopen week geen goed nieuws gekregen uit het ziekenhuis,

 en dat liet mij niet los. Steeds die vragen die door mijnhoofd gaan, en die onzekerheid...bah..niks aan.  ik dacht bij mijzelf: ik heb een telefoonnr gekregen voor als ik vragen had, en nu die had ik, dus de telefoon gepakt, en afgelopen vrijdag toch maar geprobeerd om dr been ( ha ha zo heet hij dus, en niet dr deen!!!!) De oncologische chirurg te spreken..hij had volgens mij meer verstand van echo's en punkties dan dr Wolffenbuttel die meer gespecialiseerd is in waardes, en hormonen etc etc.dus de secretaresse van dr been gebeld, en ik kon vanmiddag wel langskomen om mijn vragen te stellen....super.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 omdat jan het vandaag erg druk had, en ik de uitslag al wist, vond ik het niet nodig dat hij mee ging, maar alleen is ook maar alleen, dus wou lammert-jan wel met mij mee...ach de ziel zit ook maar wat thuis, met gescheurde enkelbanden, dus voor hem ook een verzetje ;)  gelukkig zijn ze in het UMCG  wat gewend, en kon hij in zo, n golfkarretje naar de oncologische chirurgie gebracht worden. Dr been zat al te wachten, en gaf weer heel duidelijk uitleg..hij vertelde mij dat de punctie wel uit een lymfeklier was gehaald, en dat dat eigenlijk niet erg was..eigenlijk komt dat wel meer voor bij schildklier kanker...de scan die er aan zit te komen moet laten zien waar het allemaal nog meer zit. Voor de kanker maakt dit  niks uit, alleen de operatie wordt iets anders..er komen dan meerdere lymfeklieren mee, voor mij vervelend na de operatie, maar dat trekt snel weer bij..dr been vertelde mij dat er nog steeds geen haast bij is, want hij kan  nog maar 1x opereren, en wil dit heel erg goed doen...dus hij wil alles uitsluiten, en een heel goed beeld van mij van binnen krijgen....de restanten kanker die achter blijven worden door de radioactieve jodium verbrijzeld. dus blijft er in de lymfeklieren nog kleine beetjes kanker achter, dan wordt dit dus ook door die radioactieve jodium kapot gemaakt....het blijft dus een goed behandelbare kanker..pfffff wat weer een duidelijk verhaal, en uiteraard weer netjes uitgetekend door dr been..mijn zorgen namen af, en kreeg de hele situatie weer 'voor ogen' dr been snapte mijn zorgen, en was blij dat hij daar wat aan had kunnen doen. as zaterdag door de scan, en daarna gaan de specialisten rond de tafel om een behandelplan te maken..als ze met de neuzen allemaal dezelfde kant op staan, dan krijg ik de uitslag, en het plan te horen hoe ze de operatie gaan doen..dus met andere woorden....dit duurt nog wel even...pfffff nou opgelucht en  blij dat mij  vragen waren beantwoord krukten wij het UMCG weer uit. 

 

 

 

 

klier van een klier deel 4

Beetje een dikke domper vandaag.

 

vanmidag uitslag van de punktie en het bloedonderzoek van afgelopen donderdag.tussen 13.00 en 17.00 zou ik worden gebeld door dr Wolffenbuttel, dus met een pot thee en een goed boek op de bank.tjonge jonge wat kan wachten lang duren.

 

 

 in deze uren werd ik gebeld door allemaal lieve mensen die wouden weten hoe het af was gelopen, maar niet door de beste man zelf....rond 17.15 werd ik uit mijn lijden gehaald, en kreeg ik de uitslagen te horen...hij begon over mijn bloedwaarden waar niks bijzonders uit gekomen was!!!!!!! Dus waar die vermoeidheidsklachten vandaan kwamen kon hij mij niet precies vertellen.het lag iig niet aan mijn 'restje'schildklier..uit de punctie kwamen weer verkeerde cellen tevoorschijn, alleen konden ze niet goed zeggen of deze punctie wel uit een lymfeklier was genomen.....als er een lymfeklier punctie wordt gedaan, dan moeten er ook lymfecellen mee komen, en die konden ze niet waarnemen..dus in het weefsel ronddom de schildklier zitten ook kankercellen!! Shit dit was niet wat ik wilde horen..zoals het nu lijkt, zat het dus niet alleen in de cyste, maar ook in het weefsel erom heen...dit betekend dat de operatie groter word, en er meerdere lymfeklieren er uit worden gehaald..om dit goed in beeld te krijgen moet ik zo spoedig mogelijk door de scan om te kijken of het toch groter is dan eerst werd vermoed. wat weer een onzekerheid.dr Wolffenbuttel ging dit gelijk voor mij regelen, en krijg ik vandaag of morgen een oproep voor de scan. Daarna en gesprek met de chirurg en wordt er een datum geprikt voor de operatie. wat weer een kopzorgen.toen we het gesprek geëindigd hadden, zakte mij de moed wat in de schoenen..:( wat een domper. De vooruitzichten waren zo positief, en daar begin ik nu best wel een beetje aan te twijfelen.

 

 wordt vervolgd

 

 

 

klier van een klier deel 3

Vandaag weer een 'dagje' UMCG gehad. Er stonden twee afspraken gepland,  een uitgebreide echo, en een kennismakingsgesprek met endocrinoloog dhr B.H.R Wolffenbuttel.

 

Dhr Wolffenbuttel is de arts die mij gaat begeleiden met het quarantaine verhaal.. de jodium bestraling, en het instellen van de medicatie na de verwijdering van de schildklier..

Om 10.00 melden we ons bij de radiologie, waar de echo zou worden gemaakt..rond 10.30 was ik aan de beurt, en jan en ik maakten kennis met Harm, de radioloog. Hij maakte uitgebreid een echo, en wij keken nieuwschierig met hem mee...alleen snapten wij er niks van..maar harm wel, en toen hij het apparaat uitzette moest hij even overleggen........... hmmmmmm waarom zo geheimzinnig????? Na een tijdje kwam harm terug met de mededeling " ik heb een lymfeklier gezien waar ik wat bezorgt over ben, en wil hem beter bekijken dmv een punctie........ oeps dat had ik niet verwacht. Maar harm was heel content, en bied het aan om deze punctie in zijn lunch pauze te doen...nou dat was erg aardig van harm want dan hoefden wij hier niet appart voor terug te komen..

Maar eerst naar dr Wolffenbuttel...ook weer zo, n aardige rustige man.had ook alle tijd om zijn traject met mij uit te leggen.

Mijn vragen werden heel goed beantwoord, maar ja niet alles kon nog worden behandeld, want ik moet eerst geopereed worden. Afwachten of het toch uitgezaaid is, en of er lymfeklieren meegenomen worden etc etc..maar het blijft een kanker die heel goed te behandelen is!!!!!

 Ook vroeg hij hoe ik mij voelde, en toen moest ik toch wel toegeven dat de vermoeidheid parten gaat spelen..misschien werkt mijn "restje' schildklier toch niet voldoende om de functie over te nemen.dus maar even bloedprikken om te kijken hoe mijn bloedwaarden erbij liggen..

Na een halfuurtje namen we afscheid van dr Wolffenbuttel, en hij gaat mij volgende week dinsdag bellen met de uitslagen van het bloed, en de punctie.

Scheelde ook weer een ritje.....

Op naar de radiologie voor de puncie..harm had net zijn broodtrommeltje opgeruimd, en stond klaar om de punctie te doen..nou leuk is anders, maar ik had alle vertrouwen in harm....gelukkig hoefde het maar 1x, en nam ik na 15 min.afscheid van harm, met een mooie pleister rijker ;))

Toen op naar de prikpoli...hier was een halfuur wachttijd...nou ja we konden erbij zitten....toen ik aan de beurt was, had ik gelijk een 'klik' met de zuster die bloed ging afnemen, ze zag gelijk mijn litteken en liet mij die van haar zien....ook zij had schildklierkanker gehad, en was nu genezen...ze kon mij van alles vertellen, en dat deed ze ook wel....ha ha ze liep gelijk achter met haar 'prikkerij'  jan begreep ook even niet waar ik bleef, en werd al iets bezorgd. 

15,00 liepen wij het UMCG weer uit, weer wat verder in het project, weer wat meer vragen beantwoordt, en weer een zorg meer... 

 

 

Wordt vervolgd... 

een klier van een klier deel 2

Gisteren kennis gemaakt met het UMCG. Tjonge jonge wat een wereld apart. ?

We hadden bij het afsprakenformulier een plattegrond gekregen, maar een tom tom was ook niet verkeerd ;)) jeetje wat een groot complex. .

Ze zoefen je voorbij van in van die golfkarretjes, of er rammelen van die ah karretjes voor je uit met de boodschappen...opzich best handig..kun je tussen de onderzoeken door je melk even halen;)

Nou ja..we hadden ruim de tijd genomen om de fonteinstraat nr 5 op te zoeken daar zouden we de oncologische chirurg ontmoeten..

 

Op de weg erheen, kwamen we allemaal bekenden tegen. Een collega met haar vader, een oude bekende van jan, en ondernemer hieruit gorredijk..nou ja we zwaaiden maar weer om ons heen. Niemand komt hier voor zijn zweetvoeten zullen we maar denken, maar allemaal hebben we zweethanden!!!!!!!!!

Aangekomen bij de oncologische chirurgie hoefden we niet lang te wachten. 5 min later zaten we aan tafel met dr Deen, de specialist die mij gaat opereren..een jonge chirurg die wel humor heeft (gelukkig)

Dr Deen kwam gelijk met goed nieuws...nl dat de tumor in Heerenveen lag, en dat er geen haast geboden was met een volgende operatie....

Hij wil eerst een uitgebreide echo om te kijken of er uitzaaiingen in de lymfeklieren zitten. Nu moet ik zeggen dat de lymfeklieren ook al waren bekeken in heerenveen toen ik daar een echo had, en daar waren ze schoon!! Dus goede moed dat het nu ook weer goed is......ook omdat schildklier kanker een langzaam groeiende tumor is..

Ook wou hij nog even overleggen met de chirurg uit heerenveen, om dringen kort te sluiten betreft technische  'chirurgen dingen'..hij heeft dit heel goed uitgelegd, maar hier niet interessant om uit te leggen.

Toen hij alles had uitgelegd,  ging hij het hele gebeuren ook nog s even uit tekenen..heel duidelijk allemaal....en toen was er tijd voor de vragen.....nou ja die hadden we eigenlijk niet meer, zo duidelijk was alles uitgelegd. heel fijn allemaal..alhoewel ik nog  ėėn brandende vraag had nl; of hij dezelfde snee weer gaat gebruiken???  Tja het oog wil ook wat....toch?¿

Nlu dat was nog niet helemaal zeker...(oeps) hing van allemaal 'chirurgische' dingen af....de snee komt anders een cm hoger.......hmmmmmmm ik krijg dan en soort 'smily' dus!!!!!! Als resultaat...nou ja daar is mee te leven..

Waar ook heel goed mee te leven was, dat de genezings kans LET OP.......98% is!!!!!!!!!!!

Wauw.......... wat werden wij vrolijk van deze man.

20 min later liepen we weer terug naar de auto, maar met een goed gevoel.natuurlijk ben ik er nog lang niet, en moet ik de onderzoeken  en operatie nog ondergaan, maar we hebben hele goede vooruitzichten... 

30 januari pas voor de echo, dus dat duurt nog 3 weken!! Hmmmm voor iemand die niet zoveel geduld, duurt dit erg lang...maar ja ik voel me best goed, en heb daarom ook besloten dat ik vanaf volgende week weer een paar uurtjes therapeutisch aan het werk wil.

Dus collega's..........  

Wordt vervolgd. ... 

 

een klier van een klier!!

Tja, dat was goed schrikken donderdag 19 december 8.30 bij internist dr de Vries....

 Er zijn verkeerde cellen gevonden in het gedeelte van je schildklier wat we hebben verwijderd....met andere woorden ' Je hebt schildklier kanker!

En daar zit je dan, samen, een dik half uur later aan de keukentafel met de vraag .....En NU????

 Wat er dan allemaal door je heen gaat is heel moeilijk te omschrijven.vragen, vragen en nog eens vragen...telefoontjes, bezoekjes, app jes mailtjes..de achtbaan ging van start!!!! 

 Het begon allemaal na de zomervakantie..ik voelde me een tijdje niet zo fit..wat vage klachte..pijnlijke gewrichte, moe, zo nu en dan warm en dan weer koud..op naar dr hoekstra die wat onderzoekjes deed, maar niet echt wat kon vinden..alhoewel, zei hij je schildklier is iets opgezet.Ga maar s even te bloedprikken..

Zo gezegt zo gedaan.een week later voor de uitslag gebeld, maar er kwam niks uit het bloedonderzoek.

 ach, dacht ik nog, wat vanzelf komt gaat ook vanzelf weer weg.....toch?¿? Toch twee weken later voelde ik een bult in mijn hals..hmmmmm wat zou dat zijn? Maar weer naar de huisarts..deze x stuurde hij mij door voor een echo..

 

 

 

 

 

 maar s even aan de binnenkant bekijken..drie dagen later de uitslag..hmmmm er lijkt een cyste te zitten, maar snel voor een punctie...drie dagen later weer naar het ziekenhuis voor een schildklierpunctie..weer twee weken op de uitslag wachten..nou, vertelde dr de vries, we kunnen het niet goed beoordelen, nog maar s een punctie....

 

 

 

 hmmmm vervelend, maar ach het zal allemaal wel wat meevallen...toch?¿?weer een dikke week op de uitslag wachten....en weer een bezoekje aan dr de vries, maar deze keer waren er wat' onrustige cellen' gevonden...kunnen niet goed beoordelen of dit een ontsteking is of wat anders....dus advies: de ha lve schildklier eruit, en onder de loep!!!! Hmmmmmmm dit niet verwacht.. maar met goede moed op 4 dec geopereerd en de halve schildklier eruit. Twee weken later op 19 dec de uitslag.............

 

 

 tja en daar zit je dan.de wereld staat even stil.         Een paar dagen later komt dr hoekstra onverwachts even langs...hij vertelde mij dat hij niet eerder wegging dan dat hij AL mijn vragen had beantwoord...ooo wat was dat super...want er waren ondertussen al aardig wat vragen!!!! Hij kon mij vertellen dat ik de papilaire vorm van schildklierkanker heb..en dit is de gunstigste in zijn vorm..goed te behandelen en goede genezingskans!!!! Zo dat scheelde even 10 kilo ;)   op dat moment heb ik de 'knop' omgezet, en bedacht, dat ik weer fit moet zijn voor de volgende operatie die er nu aan zit te komen.   Dus elke dag een eind lopen met romke om mijn conditie op peil te krijgen..     zo.....dat was even in het kort wat er hier gebeurde in 3 maanden tijd..heftig, schrikken, emotioneel,    we beginnen dit jaar  heftig, maar met goede moed....as maandag voor het eerst naar het umcg waar het project 'een klier van een klier'  van start gaat....ik hou jullie via deze blog op de hoogte van het reilen en zeilen van mijn avontuur..